logo box 450x250 apple nieuws

Periodiek onderhoud blikvangers Urdal


Foto IKL Limburg, klik voor vergroting

Zomersnoei vijf hoogstamboomgaarden in Landschapspark
Vijf hoogstamboomgaarden in het landschapspark Urdal tussen de gemeente Stein en Elsloo zijn onlangs gesnoeid door medewerkers van IKL-Limburg, de stichting Instandhouding Kleine Landschapselementen in Limburg.

Het gaat om de zomersnoei van 130 fruitbomen die zes jaar geleden geplant zijn door de gemeente. Het gebied rond de voormalige waterzuivering is een bekend leefgebied voor de das. Deze dieren maken in de nazomer dankbaar gebruik maakt van het valfruit in de boomgaarden. Het periodiek onderhoud van de fruitbomen gebeurt in opdracht van de gemeente Stein.

Voor een gezonde en evenwichtige groei van de vrucht en gesteltakken van de fruitbomen is regelmatig snoeiwerk noodzakelijk. Hoogstamfruitbomen zijn namelijk cultuurgewassen: wanneer snoei achterwege blijft, dan groeien de boomkronen dicht en is er na verloop van tijd sprake van kapitaalvernietiging.
De gemeente onderkent dit belang van regelmatig onderhoud. Naast de snoei van de bomen, controleert IKL ook de boomkasten en worden de bomen op ziekten en plagen geïnspecteerd.
De boomgaarden aan de bovenzijde van het Urdal die in 2006 werden aangeplant zijn inmiddels heel bepalend voor de sfeer en de uitstraling van het gebied.
De boomgaard aan de Steinderweg ligt op een ware zichtlocatie en fungeert als de entree voor de achterliggende groene oase. Verderop ten zuiden van ’T Meeldert liggen drie boomgaarden aan de bovenzijde van de voormalige Pasveersloot. Tenslotte pakken de medewerkers van IKL ook nog de boomgaard aan ten noorden van de Scharberg.

Heel oud gebied
Het noordelijk deel van het stroomgebied van het riviertje de Ur tussen Stein en Elsloo is in landschappelijk en cultuurhistorisch opzicht een buitengewoon fraaie parel. Het Urdal ligt als een verzonken landschap verscholen tegen het Julianakanaal en de A76. De bronnen van de Ur ontspringen op het plateau van ‘t Meeldert en het Elserveld. Het is een heel oud gebied, waar al heel lang sprake is van menselijke activiteiten. Zo zijn er bij archeologische onderzoeken vuurstenen werktuigen en aardewerk uit de Romeinse tijd en de middeleeuwen aangetroffen op de plateaus. In de middeleeuwen werd het water aangewend voor het vullen van de slotgracht van het kasteel Stein. Met de aanleg van het Julianakanaal in 1938 werd de natuurlijke loop van het riviertje in het keurslijf van een kanaal geperst. De Ur ging via een duiker onder het kanaal door.

Industrieel erfgoed
Sindsdien is het beekje grotendeels gekanaliseerd en wordt het water via een duiker onder het kanaal doorgevoerd. In 1964 gingen de Staatsmijnen in dit gebied over tot de aanleg van de Pasveersloot, een biologische zuiveringsinstallatie in de vorm van een ringvaartvormig bassin voor het afvalwater van de mijnen. De zuivering werd naar de TNO-ingenieur Pasveer die het systeem bedacht.
Toen in 1978 de Industriële Afvalwater Zuivering Installatie (IAZI) tussen het Julianakanaal en de Maas gereed kwam, raakte de De Pasveersloot in onbruik. Momenteel ligt dit industrieel erfgoed verscholen in het groen. Het gebied is vervolgens aan de natuur overgelaten.
In 2006 riep de gemeente Stein het Urdal uit tot landschapspark. Vanwege het reliëf met zijn droogdalen, doorkijkjes en percelen met hagen en hoogstamboomgaarden is een heel apart gebied, dat niet alleen in trek is bij de das. Ook de op rust gestelde wandelaar kan hier zijn hart ophalen.


Laat reactieformulier zien
Voor het optimaal functioneren van deze website worden cookies op uw computer geplaatst. Daarbij worden geen persoonlijke gegevens opgeslagen.
Door op ‘Akkoord’ te klikken, accepteert u het plaatsen van cookies. Als u cookies weigert, kunt u de website gewoon blijven gebruiken maar dan werken de website of onderdelen daarvan mogelijk niet optimaal.