Ingezonden In Memoriam

Met Fons verliest Elsloo een kleurrijke inwoner. En hoewel hij al lang uit het dorp was verhuisd, bleef hij onverkort de banden met Elsloo opzoeken.

Fons was in een ver verleden een succesvolle kapper die toen al met veel creativiteit, aandacht en publiciteit verkreeg. Met zijn kappersvak heeft hij de nodige prijzen in de wacht gesleept, zoals die van de beste kapper van ons land.

Nadat hij in 1972 tot prins werd uitgeroepen van de Sajelaire, kon hij zijn creativiteit kwijt bij het theater dat “Aelse” heet. Deze creativiteit kwam voor het eerst vol tot zijn recht tijdens de, mede
door hem, vormgegeven en opgestarte Aelser Revu. Hij speelde daarin een prominente rol en zelf in heel veel creaties en sketches. Later regisseerde hij nog vele jaren de Kénjer Revu

Heel vaak wist hij ook andere mensen te enthousiasmeren of te stimuleren om ook iets te doen op het gebied van toneel, theater of zomaar een tekst voor te dragen. Wie herinnert zich niet het legendarische “Russisch Staatsballet”?

Later waren er nog heel veel meer initiatieven die uit zijn koker kwamen.Te veel om ze allemaal op te noemen. Een paar initiatieven waar Fons zijn hand in had, willen we u niet onthouden.
• Het “Ei van het jaar” van de stichting Emoru.
• Het zakkenfestival op de Maasberg.
• De feekscreentest van de speelfilm “De Bokkeriejers”. De beste 1- aprilgrap ooit, waarbij veel Elsloonaren op het verkeerde been werden gezet.
• De vele schlagers en liedjes die hij maakte voor de carnaval van Aelse en daarbuiten.
• De legendarische filmpjes op YouTube bij Docuz, samen met Lieske. (de inmiddels overleden Riet Kerbusch uit Stein).
• De foto-middagen met foto's uit het verleden van bekende en minder bekende mensen en winkeliers uit Elsloo en dan daarbij weer al die sketches van zijn hand.
• De vele fotoboekjes.
• Zijn Facebookpagina Ouwd Aelse.

Met Fons Meijers verliezen we een markant figuur die op zijn eigenwijze wijze een behoorlijke stempel heeft gedrukt op de cultuur van ons dorp. Helemaal in de “Aelsergeis”. Dat mogen en moeten we niet vergeten.
Fons, dank voor alle leuke momenten die je velen hebt bezorgd.

En al bleef Fons zijn hele leven die “eigengereide Meijer”, toch verliest Aelse met Fons een cultuurbeest van de buitencategorie. Een Theater Paus. Zonder Fons was het stiller geweest in Aelse.
Fons, nogmaals bedankt.

Anoniem
(naam bij redactie bekend)

Hoppa

Ik kende Fons niet vanuit de handbalclub of Aelser Revue, maar van de rock 'n' roll.

Double U
Al sinds midden-jaren 70 van de vorige eeuw programmeerde het toenmalige jongerencentrum Utopia op gezette tijden rock 'n' roll avonden. Long Tall Ernie & The Shakers en Shakin' Stevens and The Sunsets stonden o.a. op de planken in Elsloo. Rond 1980 was rock 'n' roll aan een echte revival bezig.

In café "Bie Willemke" in Catsop werd wekelijks rock 'n' roll gedanst door een gemêleerd gezelschap met o.a. leden van Escolum en Conincx Pop. Later zou die club uitgroeien tot rock 'n' roll club Double U, die nog steeds bestaat. Animator en dansleraar was destijds Fons Meijers.

Petticoat
Op 25 september 1982 organiseerden Utopia, Escolum en Stichting Calvé (o.a. Fons Meijers en Piet Ronden) een eerste Petticoat rock 'n' roll avond in het Maaslandcentrum. Fons en zijn danspartner Luciënne dansten niet alleen dat de vonken er vanaf vlogen. Maar Fons verzorgde ook de entourage, de suikerspinkapsels en de vetkuiven. Het werd een daverend succes. Na een stuk of 5 edities was het over; zo gaat dat. 

In die jaren gingen we met die rock 'n' roll club ook naar R'n'R evenementen in Rosmalen en Eindhoven; altijd in vol ornaat. En niet te vergeten jaarlijks naar een rock 'n' roll avond in Leopoldsburg (B) Schitterend was dat; het Belgisch publiek wist niet wat hun overkwam. Na de nodige consumpties werd de club uit Elsloo van elastiek en bracht rock 'n roll op de vloer die z'n weerga niet kende. Onder aanvoering van Fons vlogen de dames in petticoat naar alle uithoeken van de Belgische patronaatszaal. Zeker weten dat ze het er meer dan 40 jaar later nog over hebben in Leopoldsburg.

Vanaf eind jaren 80 organiseerde de Stichting Petticoat een Classic Car Rally. In het begin jaarlijks, naderhand tweejaarlijks. Eerst op de Julianastraat en latere edities werden op het pleintje in Catsop gehouden. Ook daar was Fons de ideeënman. Gelukkig waren er anderen om vergunningen aan te vragen en andere noodzakelijkheden in goede banen te leiden; want dat boeide hem minder. 

Concerten
Hij organiseerde ook busreizen naar concerten, zoals David Bowie Rotterdam 1983, U2 in Brussel 1984. Los daarvan bezochten we ook menig concert in binnen- en buitenland. Of bivakkeerden in zijn oude touringcar "Sajeltours" nabij de festivalweide in Werchter.

Hoppa
Veel van zijn ideeën ontsproten begin jaren 80 aan het buffet van "De Bar" oftewel De Conincx. Toenmalig uitbater Hans Smeekes was vaak partner-in-crime, die vond alles goed. Ze zijn vrienden voor het leven gebleven.
Op enig moment werd in de bar te pas en te onpas "Hoppa" geroepen, soms wel tientallen keren op een avond. Waarom weet ik niet meer. Maar Fons zag daar wel brood in en binnen de kortste keren verkocht hij in zijn kapsalon annex kringloopwinkeltje "Fonzies Knipwinkel" aan de Dorpsstraat zelfbedrukte t-shirts met teksten als "Hoppa Droppa" en dat soort onzin-teksten. 

Fonzies Knipwinkel
Befaamd waren ook zijn sprokkeltochten naar de grote rommelmarkt op het Vossenplein in Brussel; op zoek naar kunst en kitsch. Wat hij zelf niet kon gebruiken verkocht hij in zijn tweedehandswinkeltje. Van vinylplaten tot oude radio's, van 50-er jaren pumps tot afzichtelijke oranje en groene snuisterijen uit de seventies. Ik heb jarenlang in een derdehands-echt-leren-pooierjas uit Brussel rondgelopen. Toen ik die moe was, heb ik hem weer terug gegeven aan Fons. Hij zal hem wel weer verkocht hebben.

Tour de France
De door hem georganiseerde Tour-reizen naar Alpe d'Huez en omgeving staan bij de deelnemers in het geheugen gegrift. Fons had vaak een verrassing in petto en het was altijd lachen, gieren en brullen.

Zijn voetsporen zijn verder te vinden bij: handbalclub Haslou, Aelser Revue, Kènjer Revue, Aelser Volkstejater, de Swinging Sajelbend etc.

Kortom, Fons heeft destijds zijn stempel gedrukt op het culturele leven in Elsloo. Maar zoals zo vaak is dat vergankelijk en blijven alleen de herinneringen. Ik had het niet willen missen. Fons, rust zacht.

Wim Hanssen