Hoe hoog komt het water bij jou?

Hevige regenbuien komen steeds vaker voor. Toch weten veel Limburgers niet hoe groot het risico op wateroverlast is bij hun eigen huis.

Met de 💦 WaterhoogteWijzer 💦 kun je dat eenvoudig zelf controleren. Vul je postcode en huisnummer in en binnen enkele seconden zie je hoe groot het risico voor jou of buurt is.

Je krijgt ook praktische tips om je woning beter te beschermen. Dat kan soms al met eenvoudige maatregelen. Je ziet bovendien wat andere Limburgers al hebben gedaan.

Lessen uit 2021

De wateroverlast van 2021 staat veel mensen nog helder voor de geest. Huizen liepen onder, voorzieningen vielen uit en wegen werden onbegaanbaar. Door je nu voor te bereiden, kun je veel problemen in de toekomst voorkomen. De WaterhoogteWijzer helpt daarbij.

Samen sterker tegen water

Niet alle wateroverlast is te voorkomen, ook niet door de overheid. Door de toename van extreme regen is inzet van iedereen nodig. Overheden in Limburg werken samen aan betere bescherming, maar inwoners kunnen zelf ook stappen zetten. Zo maken we Limburg samen weerbaar tegen water.

Zorgen om Maas: meeste Limburgse dijken nog altijd onder de norm

28.04.2026

Kort samengevat: veel Limburgse dijken zijn onvoldoende veilig, een groot deel staat nog niet op de planning voor verbetering en ondertussen wordt in Den Haag gesproken over het versoepelen van de veiligheidsnormen. Dat roept stevige vragen op over de toekomstige waterveiligheid.

Marja Hilders, lid Algemeen Bestuur Waterschap Limburg namens AWP, vraagt opnieuw en met klem aandacht voor dit probleem.

Uit onderzoek naar de Limburgse Maasdijken blijkt dat de situatie zorgelijk is. Ruim twee derde van de dijktrajecten (66,2%) voldoet niet aan de huidige veiligheidsnormen en heeft in het landelijke systeem een onvoldoende (C of D) status. Opvallend is dat ongeveer de helft van deze afgekeurde dijken nog niet eens is opgenomen in het landelijke versterkingsprogramma. Daardoor is het onzeker of alle dijken vóór 2050 op orde zijn.

Daarnaast zijn er plekken zonder dijk, zoals Oost-Maarland en Horn. Uit de analyses blijkt dat juist daar wel degelijk risico’s bestaan. In Horn kan bij hoogwater zelfs een levensbedreigende situatie ontstaan, terwijl Oost-Maarland kwetsbaar is voor wateroverlast. Beide gebieden kwamen in 2021 al (deels) onder water te staan.

Het probleem speelt niet alleen in Limburg. Uit contacten met het ministerie blijkt dat landelijk wordt gekeken naar aanpassing van de normen voor waterveiligheid. In een Kamerbrief van januari 2026 bevestigt het ministerie dat voor meerdere dijktrajecten een lagere norm wordt overwogen, onder meer omdat kosten oplopen en nieuwe inzichten laten zien dat risico’s soms anders liggen.

Volgens de opstellers van de Limburgse analyse is dat een verkeerde ontwikkeling. De huidige normen zijn pas in 2017 vastgesteld op basis van uitgebreide risico- en kostenanalyses. Verlaging om financiële redenen zou de veiligheid op termijn juist in gevaar kunnen brengen. 

Grote problemen bij hoogwater Grensmaas

25.11.2025

Tussen Meers en Nattenhoven zit een smal stuk Grensmaas dat bij hoogwater een groot risico vormt. Men noemt dit deel een ‘flessenhals’ waarbij het water door een nauwe doorgang moet en daardoor veel harder gaat stromen.

Tijdens het extreme hoogwater van 2021 ontstonden er daardoor grote kuilen in de rivierbodem. De bescherming van grind bleek te dun en onder dat grind ligt vooral zand – dat spoelt snel weg. Sommige kuilen zijn meer dan 3 meter diep, en bij het pontje zelfs 15 meter.

Bij een volgend hoogwater kan dit zorgen voor verzakking van huizen en dijken. Ook kunnen ondergrondse leidingen beschadigen, zoals in 2021 al gebeurde.

Rijkswaterstaat heeft de gevaarlijkste kuilen inmiddels opgevuld, maar nieuwe kuilen kunnen zich gewoon weer vormen. Daarom adviseert onderzoeker Hermjan Barneveld om dit hele rivierstuk breder te maken, zowel aan de Nederlandse als Vlaamse kant. Hierdoor wordt de stroming rustiger. Daarnaast is een extra dikke laag grind nodig om de bodem goed te beschermen.

Rijkswaterstaat onderzoekt nu welke maatregelen mogelijk zijn.

+ Lees De Limburger over dit onderwerp (voor abonnee's) ⇢

Limburgse dijken langs de Maas niet op orde. Ook niet in Meers.

23.10.2025

Voor inwoners van Meers is de toestand van de Limburgse dijken geen ver-van-mijn-bed-show. Het dorp ligt direct aan de Maas en wordt beschermd door dijktraject 87-1, dat volgens de laatste landelijke beoordeling is afgekeurd (categorie C) *
Dat betekent dat de dijk niet aan de veiligheidsnorm voldoet en bij extreem hoogwater, zoals in 2021, een reëel risico bestaat op overstroming. Ook Urmond, Berg aan de Maas en Maasband vallen binnen hetzelfde kwetsbare stroomgebied.

 * Categorie A t/m D: Bij de beoordeling krijgt elke dijk een letter: A = veilig / B = net voldoende / C = afgekeurd / D = zeer slecht. In Limburg vallen opvallend veel dijken in categorie C en D.

“We mogen niet wachten tot het water weer aan de lippen staat,” zegt Marja Hilders van de AWP fractie in Waterschap Limburg.

Bijna twee derde van de dijken onvoldoende
Uit haar onderzoek blijkt dat bijna twee derde (62,2%) van alle Limburgse dijken langs de Maas is afgekeurd. Dat betekent dat ze niet sterk of hoog genoeg zijn om hoogwater tegen te houden. Nog zorgelijker: meer dan de helft van deze zwakke dijken staat niet eens in de landelijke planning voor versterking.

Volgens het landelijke beleid moeten alle dijken vóór 2050 op orde zijn, maar met het huidige tempo is dat in Limburg nauwelijks haalbaar. Dijkversterkingsprojecten duren vaak vele jaren, en de voorbereidingen lopen achter.

“Er is simpelweg te weinig ingepland om in 2050 veilig te zijn,” aldus Hilders. 

Dorpskernen zonder dijk
Niet alle dorpen langs de Maas hebben een dijk. Sommige liggen op zogenaamde hoge gronden en zouden daarom geen gevaar lopen. Toch blijkt dat die redenering niet altijd klopt.
Zo lopen Oost-Maarland en Horn volgens Hilders bij hoogwater wel degelijk risico. Volgens Hilders zouden beide dorpen officieel als dijkgebied moeten worden aangemerkt, zodat ze ook onder de landelijke veiligheidsbeoordeling vallen.

Brandbrief aan de minister
Marja Hilders heeft haar bevindingen op 23 oktober 2025 neergelegd bij de minister van Infrastructuur en Waterstaat. In haar brief noemt ze de trage uitvoering van dijkversterkingen en het gebrek aan beleid voor hoge gronden een groot risico. Veel van die hoge oevers functioneren feitelijk als dijk, maar worden niet gecontroleerd of onderhouden.
Ze wijst ook op nieuwe woningbouwplannen die soms achter afgekeurde dijken worden gerealiseerd. “Dat is vragen om problemen,” schrijft ze.

Waterschap moet aan de bak
Volgens Hilders ligt de bal nu bij het Waterschap Limburg. Dat moet meer dijkprojecten aanmelden bij het Rijk en zorgen dat ook kwetsbare dorpen en wijken — zoals Heugem-Randwyck in Maastricht — beter beschermd worden.

“De Maasbewoners verdienen duidelijkheid en veiligheid. Dat mag geen papieren doelstelling voor 2050 blijven.”

+ Lees de brief naar de minister, AWP fractie 23.10.2025 ⇢

+ Webpagina AWP Limburg ⇢

Foto boven en onder: de meest kritieke plek bij Meers. 
Daar kan het water met > 6 m3 per seconde stromen. En deze bodemverdediging vertoont slijtage. Als de oeververdediging dan omlaag schuift, wordt het dorp Meers bedreigd.

Zorgen over bodemerosie en oeverafslag in de Maas bij Meers

Update 18.07.2025

De fractie van de Algemene Waterschapspartij (AWP) in het Algemeen Bestuur van Waterschap Limburg luidt opnieuw de noodklok over bodemerosie en oeverafslag langs de Maas. Aanleiding is een recent rapport van onderzoeker Hermjan Barneveld (Wageningen University & Research) over de erosiewerking tijdens hoogwater.

Fractievoorzitter Marja Hilders stelt het Dagelijks Bestuur van het waterschap een reeks schriftelijke vragen. De AWP wijst op risico’s bij bekende knelpunten zoals de flessenhals bij Meers en de onbeschermde oever bij appartementencomplex Casa Montana in Urmond. De fractie wil dat het waterschap in actie komt, samen met Rijkswaterstaat én de gemeente Stein.

Volgens de AWP wordt er nu te veel naar elkaar gewezen. Op sommige plekken is sprake van een gedeelde verantwoordelijkheid tussen waterschap, Rijkswaterstaat en zelfs Vlaamse instanties. "Dan heeft ruzie maken geen zin. Je moet samenwerken," aldus Hilders.

Ook vraagt de fractie om een inventarisatie van alle risicolocaties langs de Maas, inclusief een prioriteitenlijst. Het rapport van Barneveld onthulde onder meer dat er bij Geleen diepe erosiegaten in de rivierbodem zitten, wat kan leiden tot instabiliteit van oevers en funderingen.

Tot slot roept de AWP op tot heroverweging van toekomstige projecten zoals dat bij Roermond, waar aanpassingen aan de dijk mogelijk leiden tot extra risico’s voor omliggende dorpen zoals Horn.

Kortom: de AWP wil dat de waarschuwingen uit het rapport serieus worden genomen, dat er beter wordt samengewerkt tussen instanties, en dat veiligheid voor inwoners langs de Maas voorop staat.

+ Lees volledig document AWP vragen 13.07.2025 ⇢

+ Lees document ontoereikende hoogwaterbescherming AWP vragen 12.12.2023 ⇢

Waterproblemen rond Geul en Maas: systeem faalt, vertrouwen onder druk

22.04.2022

Grondwater in het Geulmondgebied: zichtbare schade en harde cijfers
De signalen uit het gebied zijn duidelijk:
• vrijwel alle respondenten in een enquête melden schade door grondwater
• bodemdalingen zijn meetbaar (tot ruim 6 mm per jaar)
• woningen, riolering en funderingen lopen schade op en risico op verdere schade

De gemeente Meerssen erkent inmiddels dat er een probleem is en start een gemeentebreed onderzoek, maar stelt tegelijk dat er relatief weinig meldingen zijn en dat oorzaken nog onduidelijk zijn.
Dat verschil in beleving is precies waar het schuurt.

Nieuwe factor: grondwaterbeleid zelf onder vuur
De extra bijlage voegt een belangrijk element toe: het beheer van grondwater zelf is onderdeel van het probleem. Hydroloog Gé van den Eertwegh stelt dat:
• er nauwelijks controle is op grondwateronttrekking
• boeren en andere gebruikers relatief vrij water oppompen
• handhaving feitelijk ontbreekt
• beleid achterloopt op de realiteit
Hij en de AWP pleiten daarom voor een vergunningsplicht met strenge controle, in plaats van de huidige meldingsplicht

Tegelijk speelt het omgekeerde probleem:
• in natte periodes wordt water te snel afgevoerd
• in droge periodes ontstaat juist tekort
• landgebruik en inrichting versterken dat effect
Kort gezegd: het watersysteem wordt van twee kanten verkeerd benut — te snel weg laten lopen én te veel oppompen.

Foto onder, droogte in Limburg: Waterschap Limburg (embedded)

Oorzaak volgens experts en bewoners: systeem klopt niet
In vrijwel alle stukken komt dezelfde conclusie terug:
• piekafvoeren zijn niet uitzonderlijk gestegen
• grootste waterpiekaanvoer komt uit België
• infrastructuur is onvoldoende (bruggen, sifon, smalle geulen)
• normeringen zijn te laag
De kern: niet het klimaat, maar het systeem faalt

Overheid vs bewoners: groeiend wantrouwen
De aanpak van de gemeente Meerssen en andere overheden leidt tot kritiek:
• overleg met bewoners werd afgezegd
• nieuw onderzoek wordt gestart terwijl er al veel data ligt
• bewoners worden pas laat betrokken
• onduidelijkheid over onafhankelijkheid van onderzoek
Bewonersorganisaties spreken van vertraging en politieke timing, zeker richting verkiezingen.

Oplossingen: veel discussie, weinig richting
Er is wel overeenstemming over de hoofdlijnen:
1. water vasthouden
2. water tijdelijk bergen
3. afvoer verbeteren
Maar de invulling botst.

Waterberging (retentie) als sleutel
Bewoners en experts wijzen op waterbergingsgebieden als effectieve oplossing, vooral bovenstrooms en in België. Dammen zoals nu voorgesteld zouden te weinig effect hebben.

Doorstroming verbeteren
Knelpunten in dorpen (bruggen, smalle profielen) zorgen voor opstuwing en overstromingen. Aanpassing daarvan is onvermijdelijk, ook als dat ingrijpend is.

Natuurmaatregelen overschat
Wadi’s en lokale opvang helpen nauwelijks in dit gebied, omdat de grond nauwelijks waterdoorlatend is door kleilagen.

België en grensoverschrijdend beleid cruciaal
Omdat het grootste deel van het water uit België komt, ligt een belangrijk deel van de oplossing daar:
• retentie in brongebieden
• aanpak verharding
• gezamenlijke planning
Die samenwerking ontbreekt nu grotendeels.

Programma Stroomgebied Geul onder kritiek
Het WRL programma (Waterveiligheid en Ruimte Limburg) moet tot oplossingen leiden, maar krijgt stevige kritiek:
• veiligheid is geen harde ondergrens
• infrastructuur in zijn totaliteit krijgt te weinig prioriteit
• participatie van bewoners is beperkt
• keuzes lijken politiek gestuurd
Volgens WSN (Water Stop Nu) en het Platform Stroomgebiedsplan Geul moet veiligheid leidend zijn, niet een compromismodel

Breder beeld: structureel waterbeheerprobleem
De combinatie van alle stukken laat een groter plaatje zien:
• water wordt in natte tijden te snel afgevoerd
• in droge tijden te veel onttrokken
• infrastructuur is niet op orde
• grondwater en oppervlaktewater worden los van elkaar bekeken
En precies dat zorgt voor de paradox: tegelijk wateroverlast én watertekort.

Conclusie
De situatie in het Geul- en Maasgebied – en indirect ook in Elsloo – draait niet om één probleem, maar om een systeem dat op meerdere fronten hapert:
• waterafvoer is onvoldoende
• waterberging ontbreekt
• grondwaterbeheer is zwak
• samenwerking (ook met België) schiet tekort
Zolang die basis niet wordt aangepakt, blijven klachten terugkomen — of het nu nat of droog is.
En dat maakt de kern van de kritiek van bewoners en experts eigenlijk simpel: er is genoeg kennis, maar het handelen blijft achter.

De recente vragen van Marja Hilders zijn erop gericht dat het Waterschap zijn watersystemen beter in de greep krijgt, verantwoordelijkheid neemt en zijn beleid richt op maatwerk om woonkernen te beschermen tegen (grond) wateroverlast.

+ L1 nieuws laat hydroloog aan het woord 01.05.2026 ⇢ 

+ Vragen AWP fractie Waterschap Limburg 04.05.2026 ⇢

+ Waterschap, droogte in Limburg ⇢

Beken en grondwater op kritiek niveau

07.08.2026

De aanhoudende droogte in Limburg zorgt voor steeds grotere problemen. Voor 85 procent van de Limburgse beken geldt inmiddels code rood en een deel van de beken dreigt de komende weken helemaal droog te vallen. Ook het grondwater staat uitzonderlijk laag. Op sommige plaatsen ten westen van de Maas is de grondwaterstand 75 centimeter tot een meter lager dan gemiddeld.

Geen volledig beeld van watergebruik
Tegelijkertijd heeft Waterschap Limburg geen volledig beeld van de hoeveelheid grondwater die wordt opgepompt. Particuliere waterputten hoeven niet te worden geregistreerd en ook bij agrariërs wordt het waterverbruik niet voortdurend gemeten. Zij geven hun gebruik achteraf door.

AWP kritisch over voorbereiding
AWP-fractievoorzitter Marja Hilders vindt dat het waterschap zich onvoldoende op deze situatie heeft voorbereid. Zij heeft hierover een uitgebreide reeks vragen gesteld aan de dijkgraaf en het dagelijks bestuur. Volgens haar ontbreken actuele gegevens, duidelijke regels voor het beperken van grondwatergebruik en een goed uitgewerkt plan voor ernstige droogte. Ze pleit onder meer voor verplichte debietmeters, zodat precies bekend is hoeveel water wordt opgepompt.

Waterschap wil maatregelen aanscherpen
Waterschap Limburg vindt zelf inmiddels ook dat de aanpak moet veranderen. Bestuurder Arnold Jansen zegt dat de huidige werkwijze „niet langer houdbaar” is. Het waterschap onderzoekt daarom debietmeters en de mogelijkheid om tijdens droogte ook het oppompen van grondwater te beperken. Daarnaast wordt gekeken naar het langer vasthouden van water, bijvoorbeeld in natte natuur, en naar hergebruik van gezuiverd rioolwater.

Kritiek en plannen wijzen dezelfde kant op
De kritiek van AWP en de reactie van het waterschap wijzen daarmee grotendeels in dezelfde richting: Limburg moet beter weten hoeveel grondwater wordt gebruikt en meer maatregelen nemen om water vast te houden voor steeds vaker voorkomende droge perioden.:

+ L1 over de droogte in Limburg ⇢

+ De Limburger over code rood voor Limburgse beken ⇢

Meer meten en gegevens openbaar maken
Een belangrijk onderdeel is volgens AWP daarom een veel beter meet- en registratiesysteem. Boeren en bedrijven die water onttrekken zouden volgens Hilders met debietmeters precies moeten registreren hoeveel water zij gebruiken. Bronnen zouden bovendien goed moeten worden gedocumenteerd.

Volgens de brief lopen sommige meetgegevens momenteel acht tot tien jaar achter. Hilders wil een continue stroom van actuele gegevens, waarbij informatie van verschillende overheden wordt samengebracht en openbaar beschikbaar wordt gemaakt. Ze vraagt het waterschap ook wanneer het gebruik van debietmeters verplicht wordt.

Grond- en oppervlaktewater samen bekijken
AWP vindt daarnaast dat grondwater en oppervlaktewater niet los van elkaar kunnen worden beheerd. Een dalende grondwaterstand kan gevolgen hebben voor beken en natuur, terwijl het peilbeheer van oppervlaktewater weer invloed heeft op het grondwater. Volgens Hilders moet die samenhang daarom een belangrijk uitgangspunt worden bij beleid, vergunningverlening en waterbeheer.

Ook zou in natte perioden meer water moeten worden vastgehouden voor droge tijden. In de brief wordt onder meer gepleit voor eerder omschakelen van winter- naar zomerpeilen en voor het beter benutten van stuwen.

 Ook provincie moet aan tafel
Tot slot vraagt Hilders om nauwere samenwerking tussen Waterschap Limburg en de provincie. De provincie is verantwoordelijk voor de grotere grondwateronttrekkingen en voor het provinciale grondwaterbeleid. Volgens haar is een effectieve aanpak van ernstige droogte daarom alleen mogelijk wanneer provincie en waterschap gezamenlijk optreden.

Ze stelt onder meer een gezamenlijke bestuurlijke aanpak voor, met betere monitoring, scenario's voor verdere daling van het grondwater en samenwerking met onder andere drinkwaterbedrijf WML en de veiligheidsregio. Ook vraagt ze om een volledig overzicht van grondwaterwinningen en gebieden waar juist structurele grondwateroverlast voorkomt.

De kern van de kritiek:  volgens AWP heeft Waterschap Limburg wel opgeschaald naar code rood, maar ontbreken nog te veel actuele gegevens, vooraf uitgewerkte maatregelen en bestuurlijke afspraken om tijdens ernstige droogte daadwerkelijk gericht te kunnen ingrijpen.

Resolutie roept op tot gezamenlijke aanpak van vervuiling in Maas, Geul en Jeker

 Tijdens de Maasconferentie van Drinkable Rivers op 29 mei 2026 in Maastricht is een resolutie van "Platform Stroomgebied Geul" aangenomen waarin Nederlandse en Belgische overheden worden opgeroepen om de vervuiling van rivieren en beken veel actiever bij de bron aan te pakken.

De initiatiefnemers wijzen erop dat schoon drinkwater essentieel is voor mens en natuur, terwijl de waterkwaliteit van de Maas al jarenlang onder druk staat door onder meer industriële lozingen, landbouw, stedelijk afvalwater en andere vervuilingsbronnen. Tegelijkertijd moeten drinkwaterbedrijven steeds meer investeren in kostbare zuiveringstechnieken om veilig drinkwater te kunnen leveren aan miljoenen mensen die afhankelijk zijn van de Maas.

Volgens de resolutie ontbreekt momenteel een goed overzicht van wie waar vervuilende stoffen loost. Ook is er onvoldoende samenwerking tussen Nederland en België om de vervuiling effectief aan te pakken. Vooral de Geul en de Jeker worden genoemd als waterlopen waarin nog veel schadelijke stoffen terechtkomen.

De opstellers pleiten daarom voor een grensoverschrijdend plan van aanpak voor beide stroomgebieden. Daarbij moeten alle vervuilingsbronnen in kaart worden gebracht en moeten maatregelen worden genomen om vervuiling daadwerkelijk te stoppen. Ook wordt gevraagd om strengere vergunningseisen voor bedrijven, meer aandacht voor gifvrije landbouw en het terugdringen van andere schadelijke lozingen.

Daarnaast bepleit de resolutie een openbaar register waarin zichtbaar wordt welke stoffen door welke partijen, waar en wanneer worden geloosd. Een dergelijk systeem moet volgens de initiatiefnemers bijdragen aan meer transparantie en een effectievere bestrijding van watervervuiling in het gehele Maasstroomgebied.

De voorgestelde aanpak voor de Geul en de Jeker moet uiteindelijk dienen als voorbeeld voor een bredere aanpak van de Maas, met als doel schoner water en een betere bescherming van drinkwaterbronnen voor toekomstige generaties.

+ De resolutie van 29.05.2026 is hier te lezen ⇢

Drinkwater uit de Maas: zorgwekkend

10.09.2024

De huidige situatie met betrekking tot drinkwater uit de Maas is zorgwekkend, vooral door vervuiling en droogteperiodes. De Maas levert drinkwater aan miljoenen mensen in Nederland en België, maar staat onder druk door industriële lozingen, landbouw, en medicijnresten die in het water terechtkomen. Ondanks zuiveringsprocessen blijven sommige gevaarlijke stoffen in het water aanwezig, wat de drinkwaterkwaliteit bedreigt.

Pfas ernstig probleem
PFAS, ook wel bekend als "forever chemicals", blijven een ernstig probleem in de Maas. Deze stoffen worden geloosd door de industrie, zowel in België als Nederland. Zodra de Maas Nederland binnenstroomt, neemt de hoeveelheid PFAS in het water toe met zo'n 50%, wat de drinkwatervoorziening voor miljoenen mensen in gevaar brengt. PFAS zijn zeer moeilijk afbreekbaar en schadelijk voor de gezondheid, waardoor zuiveringsinstallaties moeite hebben om ze volledig uit het water te verwijderen.

Verouderde vergunningen
Een groot probleem is dat veel industriële lozingen slecht gemonitord worden door verouderde vergunningen. Hierdoor is het vaak niet duidelijk welke chemische stoffen precies in de Maas terechtkomen. Waterbedrijven, zoals RIWA-Maas, dringen aan op strengere regels en modernisering van deze vergunningen, zodat de waterkwaliteit beter kan worden bewaakt. Ondertussen werkt de EU aan innovatieve oplossingen om PFAS beter te detecteren en uit het water te verwijderen, zoals nieuwe technieken voor schuimfractie die meer dan 99% van de PFAS uit water kunnen halen.

Lage waterstand
Daarnaast wordt de Maas steeds vaker geconfronteerd met langdurige droogte, wat leidt tot lage waterstanden en hogere concentraties van verontreinigende stoffen. Dit maakt het moeilijker om het water veilig drinkbaar te maken. Er wordt daarom gepleit voor betere bescherming van de Maas, zoals strengere regels voor lozingen en monitoring van vervuiling​.

Drinkwaterbedrijven en organisaties zoals RIWA roepen op tot meer actie om de Maas als betrouwbare bron voor drinkwater te behouden, vooral gezien de uitdagingen van klimaatverandering.

Gebruik vervuild grondwater mogelijk toch risico voor volksgezondheid

22.04.2022

Provincie Limburg houdt als bevoegd gezag toezicht op de historische verontreiniging veroorzaakt door DSM. Daarom heeft de provincie DSM verzocht haar saneringsplan van 2000 te actualiseren naar de huidige tijd en inzichten. Dit nieuwe geactualiseerde saneringsplan ‘Duurzaam Bodembeheer Chemelot’ is nu door Gedeputeerde Staten van de provincie positief beoordeeld als een toekomstbestendige saneringsaanpak. Tevens is op basis van onderzoek geconcludeerd dat er op dit moment in de omgeving van Chemelot geen sprake is van gevolgen voor de volksgezondheid.
Tevens is op basis van onderzoek geconcludeerd dat er op dit moment in de omgeving van Chemelot geen sprake is van gevolgen voor de volksgezondheid... Lees verder op de website van de provincie.

Inloopbijeenkomst voor inwoners 
Ondanks dat het historische verontreiniging betreft, realiseert Provincie Limburg zich dat inwoners mogelijk vragen of zorgen hebben. Daarom organiseert de Provincie voor inwoners van de betreffende gemeenten een inloopbijeenkomst. Hier kunnen dan vragen worden gesteld aan aanwezige vertegenwoordigers van Provincie Limburg, DSM en de GGD. 

De provincie Limburg adviseert een deel van de inwoners van de gemeenten Stein en Sittard-Geleen om geen grondwater te gebruiken. Dit vanwege bodemverontreiniging op industrieterrein Chemelot in het verre verleden. Daarmee blijft het advies van de provincie van kracht dat sinds 1999 geldt. (Bron: 1Limburg 30.03.2022)

De stelling ‘geen gevaar voor de volksgezondheid’ geldt alleen als het grondwater niet wordt opgepompt, zeggen milieugezondheidsdeskundigen bij de GGD Zuid Limburg. Inmiddels is gebleken dat een aantal inwoners van de twee gemeenten wél het vervuilde grondwater oppompt en gebruikt. Om de gevolgen van het watergebruik precies te kunnen duiden, heeft de GGD inmiddels het RIVM ingeschakeld. Het instituut is momenteel nog bezig om de risico’s in kaart te brengen.
Lees verder in De Limburger van 14 april 2022 >

Voor inwoners van de gemeenten Stein en Sittard-Geleen, woonachtig in het geel gekleurde gebied op bovenstaand kaartje, blijft het al bestaande advies gelden dat het gebruik van grondwater benedenstrooms van het bedrijfsterrein tot aan de Maas voor drinkwater, beregening, irrigatie en veedrenking wordt ontraden. 

Onderwerpen op de webpagina
• Presentaties van de bewonersavond op 7 april 2026
• Kort verslag van de bewonersavond op 7 april 2026
• Veel gestelde vraag en antwoorden

+ Artikel wateroverlast en droogte 06.05.2026 ⇢

Water- en hitte-aanpak

26.08.2025

De fractie CMB stelde op 27.06.2025 vragen aan het college van B & W over de aanpak van wateroverlast en hitte, met speciale aandacht voor de terugkerende wateroverlast in Catsop (voor het laatst in juli 2024 te zien op bovenstaande foto)
Hieronder een korte samenvatting van de beantwoording op 25 augustus. De volledige beantwoording vind je hier ⇢

De gemeente werkt tot 2027 aan een pakket maatregelen uit het Basisrioleringsplan (BRP). Projecten in de Sijzenhof, Aronskelk en Brugstraat werden al uitgevoerd. Voor Catsop loopt momenteel een gebiedsstudie samen met Waterschap Limburg en lokale bewoners. Concrete ingrepen worden pas na afronding van dit onderzoek verwacht, waarschijnlijk niet vóór 2027. Kleine, snelle maatregelen kunnen tussentijds al wel worden opgepakt.

De gemeente benadrukt dat bewoners actief worden betrokken bij de planvorming, omdat zij uit eigen ervaring vaak goed weten waar de knelpunten liggen. Ook werkt Stein samen met regionale campagnes zoals Waterklaar, het NK Tegelwippen en stimuleringsregelingen om innovaties zoals groene daken en waterbuffers te stimuleren.

De kosten voor de toekomstige maatregelen in Catsop zullen grotendeels uit het rioolfonds komen. Wel wordt rekening gehouden met hogere uitgaven dan aanvankelijk begroot. Ook kijkt de gemeente naar subsidies en provinciale regelingen om kosten te drukken.

Meldingen van wateroverlast kunnen inwoners doen via de BuitenBeter-app of telefonisch: 046 435 93 93 of via het noodnummer van de gemeente: 046-4203070.
Deze signalen worden meegenomen bij de planning en uitvoering van maatregelen.

+ Beantwoording vragen CMB over wateroverlast Catsop en klimaatbestendig maken in het algemeen 25.08.2024 ⇢ 

Klimaatbestendig

22.08.2024

Het Steinse college van B & W heeft op 21 augustus 2024 de vragen beantwoord die de DOS-fractie eerder stelde. Hieronder een samenvatting daarvan.

De gemeente is zich bewust van de wateroverlast die regelmatig optreedt in Catsop bij hevige regenval. Dit probleem, waarbij grond wegspoelt en modderstromen de wegen bedekken, is een terugkerend verschijnsel. Het gemeentelijk plan voor water- en klimaatadaptatie, dat in 2021 door de gemeenteraad werd vastgesteld, erkent de situatie in Catsop en heeft het gebied opgenomen in de lijst van locaties waar wateroverlast-maatregelen nodig zijn.

Onderhoud van waterafvoerende infrastructuur
Volgens de gemeente worden de sloten en buffers in het gebied voldoende onderhouden. Samen met het Waterschap Limburg wordt momenteel onderzocht of het vullen van deze buffers verder geoptimaliseerd kan worden.

Nieuwe maatregelen tegen modderstromen in voorbereiding
Na de hevige regenval van 12 juli is de wateroverlast in Catsop opnieuw geïnventariseerd. De gemeente is in overleg met het Waterschap Limburg om de overlast in het gebied te verminderen. Er wordt gewerkt aan een gebiedsgericht plan, waarin ook de verbetering van de afwatering van de bedrijfsterreinen wordt meegenomen. De mogelijke (her)aanleg van graften en groenstroken maakt deel uit van de voorstellen die in samenwerking met het waterschap en de betrokken landeigenaren zullen worden uitgewerkt.

+ Lees hier B & W 21.08.2024 beantwoording vragen DOS-fractie ⇢ 

Vrijdag 12 juli 2024.... oude tijden herleven in Catsop

Na een fikse hoosbui zoeken modderstromen vanaf de hoger gelegen akkers hun weg door de straten van Catsop. Lokaal viel deze ochtend wel 70 mm regen, de normale hoeveelheid voor de hele maand juli.

Het water zoekt z'n weg en dat is ook niet te voorkomen. Maar volgens een welingelichte bron is de overlast in Catsop grotendeels te wijten aan niet goed afgestelde doorlaatkleppen van de bassins (waterbekkens) waardoor de overloop hapert. De waterstroom liep deze ochtend al massaal richting riool voordat de bassins halfvol waren. Normaal moet bovenste bassin overlopen voordat het water naar het tweede bassin gaat. En vervolgens moet dat weer overlopen voordat het naar het derde gaat. 

Twintig, dertig jaar geleden was dit schering en inslag in de buurtschap, maar na het aanleggen van waterbuffers of -bekkens en andere aanpassingen leek het probleem opgelost...tot nu.
Klimaatontwikkelingen zorgen voor steeds meer en ook heftige regenval. Tijd om de actuele overlast en ook de eertijds getroffen maatregelen opnieuw onder de loep te nemen.

+ Dat vindt ook de Steinse DOS-fractie die daarover bij monde van raadslid Guus Peters vragen over heeft gesteld, lees hier ⇢

+ B & W 21.08.2024 beantwoording vragen DOS-fractie ⇢

Het Waterschap Limburg meldt dat er meer regen is gevallen dan verwacht. Door de overvloedige regenval van de afgelopen tijd is de grond verzadigd geraakt, waardoor deze minder water kan opnemen. Het waterschap legt uit dat ze proberen het overtollige water naar de grote rivieren af te voeren door stuwen te openen, langs beken te maaien en regenwaterbuffers gereed te maken voor opvang en afvoer van het water.

Toelichting Guus Peters
Rond Catsop bevinden zich natuurlijke dalen die dateren uit de ijsttijden en gevormd zijn door het smelt- en regenwater afkomend van het plateau van Schimmert. Deze dalen lopen naar de Maas en dat systeem kent twee hoofdtakken. De Geversdelle die vanaf het vliegveld ten zuiden van Catsop het water afvoerde via het dal van de Slakbeek. Het andere begon in het Seeckendaal, liep achter de huizen aan de noordzijde van de straat Aan de Gellik, stak de Veestraat over en volgde haar weg via het Haslou-terrein, het spoor over, achter de voormalige Rabobank, de Stationsstraat over en dan richting Maaslandcentrum, Drie Kuilen en via het kasteel van Stein naar de Maas. Later was dat een gegraven sloot, "de Daal" in Catsop en na het spoor was dit de "Vlootgraaf".
Maar na WO2 is dit hele afvoersysteem voor het water over grote lengtes geblokkeerd door (spoor)wegen, versmalling, huizen, straten en opvulling.

Lang heeft men gedacht dit kunnen opvangen door het rioolstelsel maar dat bleek toch niet te voldoen en modderstromen waren het gevolg. Toen volgde regenbuffers in de open ruimte, maar die blijken nu ook de tegenwoordige watermassa bij buien niet aan te kunnen . Het gevolg is dat het overtollig water zijn natuurlijk loop zoekt en dat gaat dan door de straten van Catsop. Daarnaast ook een bijkomend probleem dat opgelost moet worden: het meevoeren van de grote hoeveelheden modder die zonder remming van de hellingen afspoelt. 

Eigenlijk zouden de opvangbekkens uitgebreid moeten worden en een bodem van een dikke grindlaag te krijgen waar het water deels in kan bezinken. Midden door de straten zou boven de rioolaansluitingen een breed afvoerkanaal ingegraven kunnen worden, deels afgedekt door roosters en deels door bestrating. Omdat het water de Maas niet meer kan bereiken, zouden langs de spoorlijn ook grote bekkens aangelegd kunnen worden, ook weer op een dikke grindlaag om het water te laten bezinken.

Of we moeten accepteren dat de overlast steeds vaker zal gaan optreden en men de instroom in kelders en huizen moet gaan voorkomen. De straten zouden dan tijdelijk een afvoerfunctie gaan krijgen, richting te treffen maatregelen langs de spoorlijn. Ook dienen maatregelen tegen de erosie van de akkers te worden genomen. Tijden veranderen, ook het klimaat en dat vereist het nemen van maatregelen die voorheen niet nodig waren.