Hangjongeren in Stein: meer dan alleen overlast

Al jaren wordt geklaagd over wangedrag jongeren

Op 21 april schenkt De Limburger in een bijna paginagroot artikel aandacht aan "hangjongeren" rond het winkelcentrum in Stein.

Daar zorgen groepen jongeren al langere tijd voor overlast. Aan de ene kant ervaren bewoners en ondernemers hinder en onveiligheid. Aan de andere kant zoeken jongeren vooral een plek om samen te komen, maar ontbreekt het daaraan. De maatregelen van de gemeente lijken effect te hebben, maar lossen de onderliggende oorzaak – verveling en gebrek aan voorzieningen – niet op. Een complex probleem dus.

Al denkt Steindenaar Wim Cremers daar genuanceerder over; lees zijn mening verderop.

Gemeente grijpt in na jaren van overlast
Klachten van inwoners en ondernemers over overlast stapelen zich al jaren op. Alcoholgebruik speelt daarbij een belangrijke rol.

Uit onderzoek blijkt dat bijna de helft van de inwoners zich soms onveilig voelt in het centrum. De gemeente heeft daarom stevig ingegrepen. Zo geldt er een alcoholverbod tot eind 2026, hangen er camera’s en kunnen jongeren die zich misdragen een gebiedsverbod krijgen. Dit jaar zijn er al tien van zulke verboden opgelegd.

Wat gebeurt daar op een vrijdagavond?
Op een gemiddelde vrijdagavond verzamelen jongeren zich op en rond het plein bij het winkelcentrum. Wat begint met een klein groepje, groeit al snel uit tot tientallen jongeren volgens de krant. Er wordt gedronken en er hangt een sterke wietlucht. Daarnaast speelt groepsgedrag een rol: verschillende groepjes jongeren proberen elkaar te overtreffen, wat soms leidt tot stoer en luidruchtig gedrag.

Voorbijgangers voelen zich daar niet altijd prettig bij. Ouderen lopen er soms met een boog omheen. Toch zijn de jongeren zelf niet per se uit op ruzie. Verveling speelt een grote rol. “Er is niks te doen in Stein,” klinkt het. Sommigen zouden liever een plek hebben om muziek te maken of samen te komen.

Redactie:
• Tja een jeugdhonk, daar zullen de jongeren toch in eerste instantie zelf het intitiatief voor moeten nemen. En als ze een idee hebben, dat in een doelgericht plan samenvatten en daarmee naar de gemeente, die dat al dan niet moet gaan faciliteren en begeleiden. Of misschien ook eerst eens met een van de DOP-pen praten. Het lijkt of die er alleen voor ouderen zijn, maar dat is een misvatting: die zijn er voor alle inwoners, ook voor de jongeren.
Maar het begint primair bij je zelf!

• Hebben de oudere omwonenden hun herinneringen aan 60 jaar geleden al eens opgehaald? Wat haalden zij voor 'n streken uit waar toen schande van gesproken werd?!
 Aan de overkant van het winkelcentrum is een "ouderen-hangplek". Die veroorzaken nu geen overlast, maar vraag die mannen eens naar hun herinneringen!

Winkeliers hebben het zwaar
Niet alleen ’s avonds, maar ook overdag zorgt de jeugd blijkbaar voor problemen in het winkelcentrum. Ondernemers klagen over jongeren die met fatbikes door de gangen rijden, verpakkingen kapotmaken en personeel uitschelden. Andere winkels melden vuurwerk, wietlucht en lawaai. Tegelijk zijn er ook ondernemers die de overlast relativeren en spreken van baldadigheid of kattenkwaad.

Twee kanten van het verhaal
Volgens buurtbewoners botsen vooral generaties met elkaar. Jongeren erkennen dat hun gedrag intimiderend kan overkomen, maar wijzen ook op de hierboven genoemde problemen. "Er is niks te doen in Stein".

Einde van de avond: toezicht werkt
Later op de avond wordt volgens De Limburger duidelijk dat de gemeentelijke maatregelen effect hebben. Zodra een politieauto verschijnt, verspreidt een grote groep jongeren zich snel over het gebied. Jongeren zonder alcohol blijven meestal rustig staan. Dat wijst erop dat toezicht, camera’s en strengere regels wel degelijk invloed hebben op het gedrag in het centrum.

+ Lees het artikel in De Limburger 21.04.2026 ⇢

Presentator Eric Kempkens:
Ik begin eventjes over veiligheid te praten. Want inwoners van de gemeente Stein voelen zich best veilig, zo kopt dagblad De Limburger deze week. De gemeente deed namelijk onderzoek naar het veiligheidsgevoel en dat scoorde ruim een 7. Uitzondering was jouw eigen wijk waar je volgens mij woont, dat is Stein Centrum.

De dag daarna komt er dan een artikel over twee journalisten die rondlopen door Sittard-Geleen en die koppen "Sittard-Geleen zit bomvol akelige plekken, zo leert een wandeling langs de hotspots"
En dan is het vooral het station van Sittard en het station in Geleen-Oost. Ik kreeg even het gevoel toen ik die twee krantenartikelen las van oké, er is toch wel een verschil tussen de theorie aan de ene kant als je het mensen vraagt en als je het gaat beleven.

Wim Cremers:
Ja, ik weet niet of er zo'n groot verschil is. Kijk, angst zit vooral in je hoofd. En dat kun je vaak regelen met wat camera's ophangen, weet ik wat. Dat is allemaal flauwekul, denk ik. Het ligt toch een beetje aan het feit dat je wordt gestigmatiseerd als groepen.

Fatbikers. Nou, als ik nu jong was geweest, had ik ook zo'n fatbike gehad. Had ik ook zo'n kapje over m'n hoofd gehad. Het is toch een beetje een trend, dat deden wij vroeger ook. Maar alles wat ondeugend is, dat past bij mij. Nou, die jeugd is er nu ook. Maar wij stigmatiseren dat en we kweken een soort angst. Ik noem dat altijd het Verisure-gevoel. Verisure, dat is gewoon een commercieel bedrijf, wat angst kweekt door die spotjes. Dat zie je overal in die wijken, zie je inbrekers rondlopen. En die wordt dan gevangen door zo'n belachelijk cameraatje, waar je achteraf toch niks op ziet. Dus ze kweken gewoon angst.

Ik ken mensen die op vakantie zijn en die gewoon op hun deurbel zitten te kijken. Die hebben geen leven meer dankzij Verisure. Dus angst is vooral ook een gevoel wat je hebt. Ik woon toevallig in Stein-Centrum. Dat scoort iets lager dan die zeven. Ja, maar ik merk het niet. Dus daar wonen met name wat oudere mensen. Los van mij, wonen daar veel beschaafde oudere mensen. Die hebben daar een heel duur appartement gekocht. En die denken dan dat die omgeving van hun is.

En iedereen die daar langs loopt, of die ook met een bal daar een beetje stuitert, dan kijken ze tussen die gordijnen door en dan voelen ze zich bedreigd. Terwijl als je daar gewoon vrijmoedig binnen stapt, ik kom vaak heel laat thuis met mijn Miriam, en dan lopen wij door die groepjes jongeren heen. Wij zeggen gewoon goedenavond, en dan zeggen ze netjes ook goedenavond meneer of mevrouw, en dan lopen wij gewoon veilig naar huis.

Maar je moet het onbevangen tegemoet treden en je niet laten gek maken door al die spotjes en die rare dingen die je dan vaak op tv ziet. Daarbij moet ik ook nog opmerken, wij hebben natuurlijk een burgemeester, mevrouw Leurs, die straalt toch iets meer uit dan de burgemeester van Sittard-Geleen. En dat weten die jongeren natuurlijk ook. Dus die gedragen zich al een beetje netter in Stein.

Hieronder de hele uitzending met Wim Cremers.

Opgroeien in een kansrijke omgeving

De gemeente Stein werkt al jaren aan OKO: een aanpak om kinderen en jongeren gezond, veilig en met plezier te laten opgroeien. Dat doen ze samen met scholen, verenigingen, hulpverleners en ouders.

Wat is er gedaan?
• Op scholen helpen speciale coaches leraren en ouders. Daardoor is er meer rust in de klas en worden problemen sneller opgepakt.
• Op scholengemeenschap Groenewald zijn de regels aangepast: geen toetsen vlak na vakanties en meer aandacht voor beweging en ontmoeting. Ook werken ze aan gezondere schoolmaaltijden.
• Jongeren krijgen een eigen plek bij MFC De Grous: een tijdelijke Jongerenspot, met plannen voor een vaste locatie.
• Er komt een nieuw digitaal platform, Kom éns, waar jong en oud makkelijk activiteiten in de buurt kan vinden, zoals sport, muziek of cultuur.
• Voor gezinnen zijn er trainingen, webinars en activiteiten waar ouders en kinderen samen aan meedoen.

Wat moet beter?
Niet iedereen die wil meedenken, is de afgelopen periode goed bereikt. De gemeente belooft dit beter te doen. Maar blijkbaar is dat niet gelukt met de jongeren rond het winkelcentrum.

+ Opgroeien in een kansrijke omgeving OKO 2025 ⇢

+ Stein luidt noodklok over drugs- en alcoholgebruik jongeren 2024 ⇢