Popkrakers en Los in de blues

Elke maandag te beluisteren op MijnStreek Vandaag met Giel Scholtes en Jo Smeets. Popkrakers en Los in de blues: van 21:00-24:00 uur. 
We plaatsen elke week een video uit de actuele playlist. Klik op de afbeeldingen hieronder om de livestream te beluisteren en de playlist te bekijken. De streekomroep is ook via de ether te beluisteren op Fm 96,2 of DAB 7B of via internet mijnstreekvandaag.nl

Neil Young

Neil Young werd in 1972 wereldwijd bekend met Heart of Gold, maar stond al drie jaar vóór die solohit op Woodstock met David Crosby, Stephen Stills en Graham Nash. Met dat viertal maakte hij het album Déjà Vu en schreef hij Ohio, een van de bekendste protestliederen uit zijn loopbaan. Ondertussen bouwde hij aan een eigen repertoire, van ingetogen countryfolk tot rauwe gitaarrock met zijn band Crazy Horse. 

Van Buffalo Springfield naar Woodstock

Neil Young werd op 12 november 1945 geboren in Toronto, Canada. Als tiener speelde hij in bandjes in Winnipeg. In 1966 vertrok hij naar Los Angeles, waar hij met onder anderen Stephen Stills Buffalo Springfield oprichtte. Na het uiteenvallen van die groep begon Young een solocarrière en ging hij spelen met Crazy Horse. 

In 1969 zocht Stills een extra muzikant om het geluid van Crosby, Stills & Nash op het podium uit te breiden. Op voorstel van platenbaas Ahmet Ertegun kwam Young erbij als volwaardig bandlid. Met zijn elektrische gitaar gaf hij de groep meer ruimte om stevig te rocken naast de driestemmige zang waarmee het trio bekend was geworden. Hun tweede optreden als viertal was meteen op het festival van Woodstock in augustus 1969.

Déjà Vu en het protestlied Ohio

Op Déjà Vu (1970) drukten alle vier hun stempel. Graham Nash schreef Teach Your Children en Our House, David Crosby leverde onder meer Almost Cut My Hair en Stephen Stills schreef Carry On. Young bracht Helpless en Country Girl mee. In Helpless kijkt hij terug op zijn Canadese jeugd, met de andere drie als achtergrondzangers. Ook het nummer Woodstock staat op de plaat, geschreven door Joni Mitchell.

Enkele maanden later schreef Young Ohio, nadat de Amerikaanse Nationale Garde op 4 mei 1970 vier studenten had doodgeschoten aan Kent State University. Het viertal nam het lied ongeveer twee weken na de schietpartij op. De samenwerking verliep met tussenpozen. Na het livealbum 4 Way Street (1971) kwamen de vier in 1974 weer bij elkaar voor een grote stadiontournee. Later volgden de studioalbums American Dream (1988) en Looking Forward (1999). In 2006 toerden ze opnieuw samen en richtten ze hun protest tegen de oorlog in Irak. 

Van Harvest tot Pearl Jam

Naast het werk met het viertal groeide Young uit tot een succesvolle soloartiest. Harvest (1972) bracht hem zijn Amerikaanse nummer 1-hit Heart of Gold. Met Crazy Horse zocht hij juist de ruigere kant van de rock op. Daarmee beïnvloedde hij de grungegeneratie en in 1995 nam hij Mirror Ball op met Pearl Jam. Datzelfde jaar kreeg hij als soloartiest een plek in de Rock & Roll Hall of Fame. Twee jaar later volgde die erkenning ook voor Buffalo Springfield.

Young zette zijn bekendheid ook in voor anderen. In 1985 organiseerde hij met Willie Nelson en John Mellencamp het eerste Farm Aid-concert voor Amerikaanse boerenfamilies. Een jaar later hield hij met zijn toenmalige vrouw Pegi een benefietconcert voor The Bridge School, die kinderen met ernstige lichamelijke en spraakbeperkingen helpt communiceren. 

In 2026 schrapte hij zijn Europese tournee met The Chrome Hearts, waaronder een concert in Weert. Met diezelfde band bracht hij dat jaar het livealbum As Time Explodes en het studioalbum Second Song uit.

Bronnen — Library of Congress, Rock & Roll Hall of Fame, Rhino Records, Canadian Music Hall of Fame, Canada’s Walk of Fame, Farm Aid, The Bridge School en Neil Young Archives.