Earth and Fire was een Nederlandse pop- en rockband uit Den Haag, opgericht aan het eind van de jaren zestig. De groep werd vooral bekend nadat zangeres Jerney Kaagman zich in 1969 bij de band aansloot. Met haar opvallende stem en uitstraling werd zij het gezicht van Earth and Fire.

De band begon met melodieuze pop en ontwikkelde zich daarna richting progressieve en symfonische rock. Earth and Fire behoorde bovendien tot de eerste Nederlandse bands die gebruikmaakten van de mellotron, een voorloper van de synthesizer.

Tussen 1969 en 1983 behaalde Earth and Fire achttien hits in de Nederlandse Top 40. Bekende nummers zijn Seasons, Ruby Is the One, Storm and Thunder, Memories en Weekend. Memories werd in 1972 de eerste nummer 1-hit. Het grote commerciële succes kwam eind 1979 met Weekend, dat zowel in Nederland als West-Duitsland de eerste plaats bereikte.

Earth and Fire groeide uit tot een van de meest succesvolle en karakteristieke Nederlandse popgroepen van de jaren zeventig en het begin van de jaren tachtig.

Op 15 augustus 1974 trad Earth and Fire op in een feesttent van Fanfare St. Joseph in Meers-Elsloo, ter gelegenheid van een jubileumfeest. Jongerencentrum Utopia uit Elsloo organiseerde het concert voor rekening en risico van de fanfare.
Het zal wel druk zijn geweest met twee topbands van dat moment. Voorprogramma Catapult had op dat moment een top-40 hit met "Let Your Hair hang Down". Earth and Fire heeft dan al enkele top-10 hits achter de naam staan. De laatste "Maybe Tomorrow, Maybe Tonight" bereikte nr 3 in de Top-40. Bezoekers van toen kunnen zich wel herinneren dat het een heel goed concert was.

+ Discografie Earth and Fire ⇢

+ Wikipedia Earth and Fire ⇢

Jerney Kaagman (1947–2026): icoon van de Nederlandse popmuziek

Met het overlijden van Jerney Kaagman op 31 juli 2026 verloor Nederland een van de bekende gezichten uit haar popgeschiedenis. Kaagman werd vooral beroemd als zangeres van Earth and Fire, maar maakte later ook naam als belangenbehartiger van muzikanten en als jurylid van Idols.

Kaagman sloot zich in 1969 aan bij Earth and Fire. De band scoorde achttien Top 40-hits, waaronder Seasons, Memories en Weekend. Memories werd in 1972 een nummer 1-hit en in 1979 bereikte ook Weekend de eerste plaats, niet alleen in Nederland maar ook in West-Duitsland.

Met haar karakteristieke stem, opvallende podiumoptredens en beroemde blauwe catsuit groeide Kaagman uit tot een icoon van de Nederlandse popmuziek. Na haar zangcarrière zette ze zich in voor de belangen van artiesten, onder meer als voorzitter van muzikantenvakbond BV Pop en directeur van Stichting Conamus, de voorloper van Buma Cultuur.

Vanaf 2002 leerde een nieuwe generatie haar kennen als streng maar recht-door-zee jurylid van Idols. Haar „toedeledokie” werd een gevleugelde uitspraak. In deze periode werden ook de eerste symptomen zichtbaar van de ziekte van Parkinson. In 2012 maakte ze haar ziekte bekend en daarna trok ze zich geleidelijk terug uit het openbare leven.

Kaagman was ruim veertig jaar samen met bassist Bert Ruiter, die in 2022 overleed. Ze laat vooral de herinnering na aan een eigenzinnige en invloedrijke vrouw die zowel op het podium als achter de schermen veel heeft betekend voor de Nederlandse popmuziek.