De Amerikaanse broers Ron en Russell Mael combineren al ruim een halve eeuw aanstekelijke pop met bijzondere melodieën, theatrale zang en eigenzinnige humor. Ze werden in 1974 wereldberoemd met "This Town Ain’t Big Enough for Both of Us", maar hun verhaal gaat veel verder dan die ene hit.

Van Los Angeles naar Londen

Ron en Russell Mael groeiden op in Los Angeles. Ron speelt toetsen en schrijft het grootste deel van de nummers; zijn jongere broer Russell is de zanger. Onder de naam Halfnelson verscheen in 1971 hun eerste album, geproduceerd door Todd Rundgren. In 1972 veranderden zij de bandnaam in Sparks.

Hun muziek vond aanvankelijk weinig aansluiting bij het Amerikaanse publiek. De broers verhuisden naar Engeland, waar hun opvallende uiterlijk en ongewone liedjes beter pasten bij de opkomende glamrock: rockmuziek met veel aandacht voor kleding, uitstraling en theater.

Doorbraak met Kimono My House

Met het album Kimono My House brak Sparks in 1974 door. De single "This Town Ain’t Big Enough for Both of Us" bereikte de tweede plaats in de Britse hitlijst, in Nederland plek vijf in de Top-40. Russells hoge zang, de spannende opbouw en de stevige begeleiding maakten het nummer direct herkenbaar. De opvolger "Amateur Hour" reikte tot plek tien in Nederland.

Hun televisieoptredens maakten minstens zoveel indruk. Russell was de beweeglijke zanger, terwijl Ron met zijn kleine snor en strakke blik bijna onbeweeglijk achter zijn toetsen zat. Dat opvallende contrast werd een handelsmerk.

+ Hun hele verhaal op wikipedia ⇢