logo box 450x250 apple nostalgie

Nostalgie-Verhalen

Wielerlegendes uit Elsloo

Tourlegendes Elsloo 
Bovenste rij helemaal rechts: Jan Nolten. Onderste rij helemaal links: Henk Steevens en 2e van rechts Sjefke Janssen

Foto voor aanvang van de Tour de France 1953. Elsloo had toen ruim 4000 inwoners... waarvan er dat jaar 3 de Tour de France fietsten !

Wie heeft materiaal?!
De redactie wil een overzicht maken van de bekende Elslose oud-wielrenners Sjefke Janssen, Jan Nolten, Henk Steevens, Harrie Steevens e.a.

Wie heeft daar materiaal over -met name beeldmateriaal- en wil dit laten plaatsen?! Graag melden bij .

Sjefke Janssen, Elsloo 28 oktober 1919 ✝ 3 december 2014

Interview uit 1996 van Guus Peters met Sjefke Janssen (met dank aan LOS voor de ter beschikkingstelling)

Sjefke Janssen was profwielrenner van 1946 tot 1954. Hij was een kleine en karaktervolle coureur die zich, als rechtgeaard Limburger, het beste thuis voelde op een enigszins geaccidenteerd terrein, zoals de Limburgse heuvels.

Zijn beste prestaties leverde hij in eendagskoersen, met name was hij tijdens al die jaren als professioneel wielrenner vaak succesvol bij de Nationale Kampioenschappen op de weg. In 1947 en 1949 werd hij dan ook kampioen in deze discipline. Hij nam twee maal deel aan de Ronde van Frankrijk. In 1947 was hij de enige Nederlander die de Tour uitreed.
In het filmpje hieronder uit 1948 is Sjefke een fractie van 'n seconde te zien (op 1.05 min) Hij streed dat jaar tegen grootheden als Robic, Bartali en Kubler.

Aan de Stationsstraat in Elsloo ligt de racefietsspeciaalzaak van zoon Jo waar zijn naam prominent op de gevel staat.  Helaas hebben wij van Sjefke Janssen geen beelden als actief wielrenner op YouTube kunnen vinden. Wie kan ons helpen?!

Belangrijkste uitslagen:
* 1944
o 4e in NK op de weg
* 1945
o 4e in NK op de weg
* 1947
o 1e in NK op de weg
o 3e WK profs
* 1948
o 4e in NK op de weg
* 1949
o 1e in NK op de weg
* 1950
o 12e Luik-Bastenaken-Luik
o 3e NK op de weg
* 1951
o 8e NK op de weg
* 1952
o 5e NK op de weg
* 1953
o 8e Kampioenschap van Zürich
o 14e Waalse Pijl
o 8e NK op de weg

Tourdeelnames:
* 1947 – 32e
* 1948 – 36ePloegen:
* 1944-1945 : Individueel
* 1946 : Bloc Centuro
* 1947 : Magneet
* 1948 : Garin-Wolber
* 1949 : Amefa
* 1950 : Terrot-Wolber, Magneet en Ceylon
* 1951 : Prisma
* 1952 : Venz, Express
* 1953-1954 : Locomotief


Jan Nolten, Sittard 20 januari 1930 ✝ 13 juli 2014, woonde tientallen jaren in Elsloo

Op zondag 13 juli 2014 is in Sittard overleden oud-wielrenner Jan Nolten. Jan Nolten trouwde in Elsloo en bleef hier ook na het overlijden van zijn echtgenote nog jarenlang wonen.

Jan Nolten maakte furore in de jaren vijftig. In de periode dat onder anderen Fausto Coppi zijn grootste successen behaalde, boekte Nolten twee dagsuccessen in de Ronde van Frankrijk: in 1952 de zware bergetappe naar Monaco en een jaar later de rit naar Bordeaux.Hij toonde zich als debutant in de Tour de France van 1952 een begenadigd klimmer en was de enige in die ronde voor wie de grote Fausto Coppi zeer beducht was geweest. Toch heeft hij de torenhoge verwachtingen later nooit geheel kunnen inlossen, mede door een auto-ongeluk.

Belangrijkste overwinningen:
1952
* 12e etappe Tour de France
1953
* 8e etappe Tour de France
1956
* 12e etappe Giro d'Italia

Tourdeelnames:
* 1952 - 15e; winnaar 12e etappe, Sestrières-Monaco, 195 km
* 1953 - 19e; winnaar 8e etappe. Nantes-Bordeaux, 345 km
* 1954 - 14e
* 1955 - 21e
* 1956 - 28ePloegen:
* 1952 - garin
* 1953 - Mercier-Hutchinson
* 1954 - Mercier-Hutchinson
* 1955 - Locomotief-Vredestein
* 1956 - Locomotief-Vredestein
* 1957 - Locomotief-Vredestein 


Harrie Steevens, Elsloo 27 april 1945 en tegenwoordig wonend in Spanje

Harry SteevensHarrie Steevens was de jongste en meest succesvolle van de drie fietsende broers Steevens uit Elsloo. Henk en Leo Steevens waren ouder en plaveiden de weg voor hem.

De Limburger was in de jaren zestig vooral als amateur zeer succesvol. In 1965 won hij Olympia's Tour, won hij tevens drie etappes en werd hij eerste in het puntenklassement. Ook won hij in dat jaar de twee amateurklassiekers Ster van Zwolle en Omloop van de Kempen. In 1966 won hij de Ronde van Limburg en was hij winnaar van een aantal etappes en de groene trui in de Tour de l'Avenir (de Tour de France voor amateurs). Hij werd tevens tweede in het eindklassement van deze Tour.

Als professional (vanaf 1967) was hij minder succesvol. Zijn topjaar was 1968. In dat jaar won hij de Amstel Gold Race (wellicht de belangrijkste zege in zijn profcarrière) die dat jaar finishte in zijn woonplaats Elsloo. Ook won hij dat jaar de semiklassieker Parijs-Camembert. Verder werd hij tweede in de Grote Scheldeprijs en behaalde hij een etappe-overwinning in de Ronde van Andalusië.

In 1970 nam hij deel aan de Ronde van Frankrijk. Zijn beste prestatie in deze ronde was een 2e plaats in de 6e etappe. Hij werd 45e in het eindklassement. In 1971 stond hij weer aan de start, maar moest in de 6e etappe opgeven na overschrijding van de tijdslimiet.

Amateurs
1964
Olympia's Tour: 3e plaats, 1e plaats in 6e etappe

1965
Olympia's Tour: 1e plaats Puntenklassement, 1e plaats in 4e, 5e en 7e etappe
Omloop van de Kempen: 1e plaats
Ronde van Noord-Holland: 2e plaats
Ster van Zwolle: 1e plaats
Ronde van de Toekomst: 7e plaats in eindklassement, 1e plaats puntenklassement

1966
Olympia's Tour:1e plaats in 6e etappe
Ronde van de Toekomst: 2e plaats in eindklassement, 1e plaats in 1e etappe, 1e plaats puntenklassement
Ronde van Limburg: 1e plaats

Profs
1967: Amstel Gold Race: 3e plaats

1968
Parijs-Tours: 6e plaats
Amstel Gold Race: 1e plaats
Grote Scheldeprijs: 2e plaats
Parijs-Camembert: 1e plaats
Parijs-Luxemburg: 5e plaats
Ronde van Andalusië (Ruta del Sol): 1e plaats in 7e etappe
Ronde van het Noorden: 1e plaats

1969
GP Pino Cerami: 3e plaats
Omloop der Vlaamse Gewesten: 2e plaats

1970
Ronde van Frankrijk: 2e plaats in 8e etappe
GP Orchies: 1e plaats
Ronde van Zwitserland: 1e plaats in 2e etappe

1971
Ronde van Spanje: 3e plaats in 4e etappe

 


Henk Steevens

Henk Steevens: over de Tour en andere wieleravonturen

Aan de vooravond van de Tourstart in 2011, praat Jan Meijers met Henk Steevens over de Tour en de succesvolle wielerjaren van de gebroeders Steevens. Opnieuw een prachtige reportage van DocuZ over een markante dorpsgenoot.

Hieronder beelden uit de Tour de France van 1953 waaraan Henk ook deelnam, maar helaas wegens een zware blessure moest uitvallen.

Toen Kees Pellenaars in 1951 door de journalisten Martin Duyzings en Ru de Grood werd gevraagd om ploegleider van de Nederlandse Tourploeg te worden, had hij de grootste moeite om acht Nederlandse renners bij elkaar te scharrelen. Twee van de acht moest hij zelfs lospraten bij hun werkgevers voor ze met onbetaald verlof richting Frankrijk konden vertrekken.

Het verhaal is bekend. Van Est veroverde de gele trui, viel in een ravijn en Pellenaars kon niet meer stuk. Het jaar daarna stonden de renners te dringen om mee te gaan en de ploeg kwam compleet met twee etappezeges in Parijs aan. 1953 zou het topjaar van Pellenaars en zijn Locomotief-ploeg worden. Hij mocht nu tien man opstellen. Zes van de acht van het jaar ervoor waren zeker van een plaats en verder had hij drie ervaren profs (Jef Janssen, Piet de Vries en Adri Suykerbuyk) op het oog.

De ploeg werd compleet gemaakt met Adri Voorting, de jongere broer van Gerrit. Toen De Vries op het laatste moment afzegde (waar hij nu nog spijt van heeft) werd een beroep gedaan op de 20-jarige Henk Steevens uit het Limburgse Elsloo. Die moest ijlings een proflicentie aanvragen, want hij was nog amateur.

Die Tour werd een zegetocht voor de ploeg van Pellenaars. Niet minder dan vijf etappes werden gewonnen en in Parijs nam de ploeg trots de hulde in ontvangst voor het winnen van het algemeen ploegenklassement.Henk Steevens was er toen al lang niet meer bij. In de zesde etappe kwam hij door onervarenheid oververmoeid buiten de tijdslimiet over de streep. Ik heb hem enkele weken geleden weer eens gezien. In Landgraaf tijdens de Eneco Tour. Van vermoeidheid was geen sprake meer, hij zag er prima uit.

(Foto: archief Wim van Eyle)Bron:Fred van Slogteren /hodn. T&T Tekst & Traffic/Zeist
http://wielersport.slogblog.nl


 Jan Tummers, Geulle 8 april 1942

Jan Tummers, geboren in Geulle maar vanaf begin jaren 70 woonachtig in Elsloo. Jan was prof van 1965 tot 1969 en stopte op 27 jarige leeftijd, heel jong dus. Hij was het toen zat om voor voor anderen en tegen een karig loontje de longen uit zijn lijf te fietsen. 

Voordat hij prof werd, was hij een van de beste Limburgse amateurwielrenners en vocht hij menig duel uit met leeftijdgenoten Harrie Steevens, Wim Schepers, Eddy Beugels en Jan Krekels. In 1964 won hij de Ronde van Limburg.

Als prof reed hij o.a. in 1967 de Ronde van Italië, waarin 12e werd in de rit naar Palermo. Zijn ploeg Willem II Gazelle reed de ronde niet uit, ze waren nog maar met 3 renners over. Daarnaast stond Jan ook ook aan de start in Milaan-San Remo, Parijs-Nice, de Giro en de ronde van Andalusië. In de Ronde van Zwitserland werd hij twaalfde en in de Amstel Gold Race eindigde hij op een tiende plek.

Foto: ingesloten vanaf en met dank aan www.dewielersite.net / Jack Claassen

Samen met zijn vrouw Corry nam hij na zijn profcarrière een cafetaria over in Oud-Elsloo, op de top van de Maasberg, daar waar nu café Auwt Aelse is gevestigd. Vlakbij het toenmalige Jongerencentrum Utopia, dus aan klandizie geen gebrek. Volgens mij stond op het raam "Cafétaria Bergrust" maar in de volksmond was 't bij Jan d'n Tummer. Hun friet met halve haan en friet met bief was wereldberoemd in Elsloo en omstreken. Maar ook de humor van Jan en Corry zorgde er voor dat de formica tafeltjes en stoeltje tot in de kleine uurtjes bezet waren. Vaak moest je wachten tot er een plekje was. 

Tegenwoordig zit Jan nog elke dag op de racefiets en trapt hij per jaar nog zo'n 25.000 (!) kilometer weg.

Op donderdag 24 mei 2018 gaf dagblad De Limburger hem de aandacht die hij verdient.

Klik op afbeelding om het artikel te lezen.

DDL 20180524 Jan Tummers

Uitzending NOS op 12.02.2015

Aelsers Leit

Door Guus de Pjêtterrrrrrrrrrrr

 

Nao aanleiding van 'n artikel euver Meas of Maes? (oongeraan dees pagina) waor ut onderwerp van foute in de schriefwieze de aanzat veur ein flink moelgevech tösche de veurzitter van de Sajelaire  en de schriever van dit stök. Volges de létste waere auch in de Aelser vastelaoveswaereld versjillende zaken  verkjért geschreeve . Dao wil ich hie ut mien ens van zêkke.

Gusjke of Guske
Op de jéste plaats de naam van oos beeldje  “ut Gusjke”. Ut is de veurzitter van de Sajelaire zelf gewaes  dae de naam aan ut beeldje gegaeve haet en neet ich . Ich weit dat sommige nog ummer denke dat ich dae naam gegaeve höb omdat ich Guus heit. Maer dat is neet zwa. Ich haup dan auch dat neemes geluif dat ich zwao gek bên gewaes om ut beeldje nao michzelf te verneume.  (Es dat waor zou seen, dan zou ich mich toch moote schaame.) Van mich houw er net zwa leef Huubke of Hoebaer (nao de tsjwéde patraonheilige van Aelse St Hubertus) of wie dan auch  maoge heite.

Lees meer

25 jaor oet Catsop weg

Door Pierre Lemmens

kepelke catsop

Kapelke, Catsop

Catsop wo ich gebaore bèn. Wo ’t auwershoes nog steit.
’T koos waal ein teks van ein leedje zeen, die gedachte veel mich in toen ich op eine sjwanne zonjigmörrege baove op de Knup euver Catsop heen keek. ’t Laok van Aelse zagte ze vreuger. Mèr es ich zwa öm mich bie kiek , de rös om mich bie veul en de boereloch opsnoef. Dan dènk ich wie höb ste hie kènne weggaon , Aelse is waal neet zwawiet weg, mèr de wèrs toch neet mjèr debiej.

Catsop is toch waal ein hechtere gemeinsjap es Aelse, temminste zwa veul ich dat. Veurig jaor 150 jaor kapelke , toen merrekte ste pas wat ein hechte gemeinschap beteikent. Ein processie zwa wie vreuger , same aete zwa wie vreuger , auw herrineringe ophaole euver vreuger.

knup1

Op de Knup, Catsop (Foto Leo Everard)

Es kèndj vossejage in ’t veld, mit de Opa nao ’t bakkes op ’t einj, voetballe op de dreesjpool of taege de paort van de sjuur van Frits van Lowieke Dreese. Kwab den Uul dae goof dich waal ins eine babbelaer, es ver temminste langs Frits van de Not kaome, want dae deeg net of er dich de warre aaf wol snieje. Of die auw tant  van Fransse die gans allein in ’t veld woonde in dat wit hoes op Gaöl aan. Jaore dachte veer dat ’t ein heks waor. Veer möste dao ummer langs es ver nao ’t weike möste wo ver greunte en graas houwe staon veur de knien.


Es de sjwal oetwaor snel heivis en nao de boere , bie de Maös aerappele raape verrekes voore en wiemere plukke. Bie Pieke van de Til krwatte oetdunne en bie Fritske van Cobbe de keu mèllike. En es ich nog tiet euver how piele raape bie Harie de Link, die sjoote mit piel en baog op ein doel en ich ging dao de piele teruk haole, ich stong dan achter eine baom en es eine piel in de rwas kaom dan mös ich roope “Sjampo Dot “ wie Harie de Link dao aan kaom weit ich nog ummer neet. Ich kreeg dao dan ein paar kwartjes veur, die ich geliek weer omzat veur sjlok in ’t winkelke van Tiese.

Sondessmörreges bie Sjefke op de dreesjpool deege ze sjraöme , dan woor ein streep in de drèk getrokke en dao ginge ze dan mit ènkel cente op gwaje ,degeene dae ’t korste bie de streep how gegwajt dae mog de inzat houwte en es ’t slech waer waor ginge ze bènne doppe of kaarte. Es zich eine verbrènt how dan kös ste de pien laote wegbaeje bie Neske van Collard of es eine slech laog ein noveen in de kapel , de klok woor dan geloejt en dan kaome de luuj van Catsop baeje.

Vaöl van die figuure höbbe ’t veld al mötte ruime , gestörreve of verhoes nao “t bejaardehoes of weuning. Kwab den Uul, Fritske van Cobbe, Neske Collard, Toon Van Es, Hoebaer mit dat houte bein , Knabbes dae de gezèt ronjdbrach, es dae ein paar nuuj klante de bie kreeg zag er, ich höb weer ein paar abeneese de bie. Theu en Merie op ’t eintj, Theuke de geruisloze , Snöts Huubke en Maj de Tant bie oos naeve, mien Paat.

Catsop die, zwalang es ich weit mit vastelaovend ummer in de optoch höbbe mitgedaon.

Zellefs de mam haet Catsop verlaote en is in Aelse gaon woone. 25 jaor oet Catsop weg ,wat eine tiet liek ’t mèr al die herrineringe nump mich geine aaf nwats mjèr. Die boereloch ruuk ich nog ummer gair dat merk ich es ich langs de wakkel laop de Hoos in, dao staeke ein kud keu euver van Janje Claessen dae vreug aan mich en Pierre höb ste dich verlaope  ich zèk neet verlaope .

Ich dach bie michzelf wat is ’t toch sjwan ins Catsoppenair te zin.

Pierre van Lies van Tjeu van  Tien van ’t einhèndje

p1110626

In 't Sieckendael, Catsop (Foto Pierre Reubsaet)

Catsop panorama GuusSmeets

Luchtfoto van Catsop (collectie Catsop Van Vreuger | Guus Smeets)

Kirmis in Kaotem

Door Guus Peters

Het veer tussen Elsloo en Kotem is al lang weg en de bindingen met Kotem (die heel sterk waren) zijn verwaterd. Ook de sfeer bij de Maas is weg. Het veer, de vissers, belangstellenden, het bruggetje over de Molenbeek. Toch is dat ook een stuk geschiedenis voor degenen die nu 40-55 jaar oud zijn. Toen het veer er nog was kwamen de jongens uit Kotem en Boorsem naar het wijd en zijn bekende jongerencentrum Utopia in Elsloo. Sommigen kregen ook verkering met meisjes uit Elsloo. Anderzijds met kermissen etc. trokken velen van Elsloo naar Kotem waar men dan niet alleen bekenden uit Kotem maar ook Aelsenaeren trof die in Kotem waren gaan wonen. Men was er zeker niet vreemd. 

Het naar Belgie gaan noemde men overigens “de paöl (grenspalen) euver gaon”. Bij het veer was het een populaire stek voor vissers. Hier kwam het riool in de Maas uit met………voer voor de vissen. Nu het rioolwater eerst via de waterzuivering gaat zit hier niet meer zoveel (lekkere !!!) vis.
Toen ik een jaar of 15 (1974) was gingen we met een groepje jongens en meisjes uit Elsloo op een zondagmiddag stiekem naar de zomerkermis in Kotem (een paar meisjes hadden een afspraak met een Belgisch vriendje). Het was de tijd van strakke spijkerkleding en lange haren.

We fietsten vanaf de Dikke Stein over de kanaalbrug naar de Maas. De jongens fietsen om het hardst om bij de bel te komen. De eerste slaat met de ijzeren hamer aan een ketting op de bel, eigenlijk een ijzeren ring de echte bel is al lang geleden gestolen. Het geluid van de ring galmt metaalachtig over het water, de deur van het veerhuis gaat open, Ernest Penders komt naar buiten. We lopen met de fiets over het bruggetje, rechts zitten vissers uit Elsloo, die roepen “woo gaot geer haer ? “ “ Nao de kirmis in Kaotem zeker ?” “ Waet de mam dat ? “ Maedjes kiek maer good oet dat neems uch get deit” “Drenk maer neet te väöl Belsj beer “.

Foto: De Maas bij Elsloo ooit een druk vertrek-punt voor uitstapjes naar Kotem. Links de restanten van het belhuisje, eigenlijk een klein monument dat gerestaureerd moet worden als herinnering aan het veer.

Ondertussen glijd het veer aan de strakke kabel over de Maas richting Elsloo.
Een eeuwenoud ritueel, maar dat beseft niemand. Ook staat niemand er bij stil dat het snel zal weggaan. In de verte razen al sinds 1973 de auto’s over de Europabrug. Ze staan aan de wankele steiger die met de hoogte van het water meegaat. Ernest hangt het veer met een ketting vast en trekt het bij.
Dan mogen ze het veer op. Het veer pakt de stroom en gaat vanzelf vooruit.
Ondertussen betalen we het veergeld (ik geloof een kwartje). Aan de andere kant aangekomen is de aanlegsteiger van beton en een loodrecht betonnen voetpad moet genomen worden. Dat is duwen!

Bovenaan gekomen zitten ook Aelsenaere, niet te vissen maar binnen in het cafe van het veerhuis.
We fietsen richting Kotem gaan door een dalletje en passeren een oude bunker. Dan zien ze voor zich de attracties van de kermis.



Aan ‘t vaer.
Hier stappen we af en zetten de fietsen bij elkaar tegen een muur. We lopen over de kermis. Niet lang want daar zijn we al te groot voor. Mijn broer Theo en ik moeten wegduiken, want tot onze schrik komen mijn moeder samen met onze buurvrouw tante Wies langs gefietst die gingen op bezoek bij kennissen in Boorsem. De anderen zeggen mooi daag tegen mijn moeder en lachen zich een deuk.
We gaan naar café de Ponderosa, leggen geld bij elkaar en staan in een groepje de zaak te bekijken. Het cafe is druk vol met vrolijk pratende mensen, ook veel bekenden uit Aelse, er klinkt vrolijke Belgische kermismuziek. We drinken trots grote Belgisch potten bier. De meisjes hebben al of niet hun vriendje gevonden en die er geen heeft houden zich wijselijk bij de jongens.

Grote hilariteit is de bespreking van de inrichting van de WC’s. Een open dakgoot buiten. Het wordt langzaam donker en de sfeer is apart vrolijk. Het is zo dichtbij Elsloo maar toch ook weer zo anders. De groep verzameld zich en verlaat de Ponderosa pas als iedereen er is. Op de kermis branden al lichten en het is druk met harde muziek. Er wordt links en rechts nog wat gekeken en we pakken de fietsen. We fietsen terug naar het veer, we hebben geluk het veer ligt aan de Belgische kant. Even wachten tot de mensen die van het veer komen de helling op zijn en dan snel de helling af. Onderaan bij het veer lopen we tegen elkaar aan en liggen bijna in het water. Ernest staat op het veer en maant tot kalmte.

Hij zet ons over, betalen hoeven we niet want de prijs is een retourtje. De Maas is donker en spookachtig. Heel anders als bij licht. De vissers zijn al weg. Hier ga je niet graag alleen. Boven ons staat de kerktoren met zijn verlichtte platen die zes uur aangeven. Mooi op tijd thuis. De jongens zetten de sprint aan, maar nu bergop. De meisjes manen hun bij hun te blijven. Een paar blijven bij hun. Boven de helling bij de Dikke Stein staan de racers te wachten. Er wordt nog even bevestigd dat het een leuke middag was en men neemt afscheid van elkaar.

Aelse, gedich van Jos Hanssen

Wo bèste toch gebleeve  
Mien dörpke aan de Maas
Mit en mit, get weggedreeve
Versjlak, wie bloome in ein vaas  

Aelse, dao is väöl goods vergange
bès grwètsj op alles watste höbs
wat weg is, dat kènste neet vervange
de mis gèt, este door oos dörpke löps

(Elsloo-Op de Berg | foto Fons Verhoeve)

Lees meer

Vuilophaaldienst in Elsloo 1961

Vuilophaaldienst 1961

In 1961 wordt door de gemeente Elsloo een nieuwe vuilophaaldienst in werking gesteld. De hiervoor opgestelde instructie geven wij u onverkort weer. Het stuk geeft niet alleen inzicht in de oude en nieuwe wijze van ophalen maar ook in de omvang van het toenmalige Elsloo. De vuilstortplaats was overigens toen der tijd …….de Lindebergstraat, een prachtige diepe holle weg die hierdoor nu minder diep is. Ook dit geeft een beeld hoe men tegen het milieu aankeek.

L.S.

De nieuwe ophaaldienst voor huisvuil zal starten op donderdag 20 juli 1961, zodat
vrijdag 7 en 14 juli nog op de tot nu toe gebruikelijke manier huisvuil opgehaald zal worden.
Met ingang van donderdag 20 juli 1961 zal dan voortaan elke donderdag de ophaaldienst rondrijden volgens onderstaande route , zodat u na een paar weken precies weet om hoe laat de vuilniswagen bij u langs komt.

Alleen de door de gemeente Elsloo uitgereikte emmers mogen gebruikt worden. Andere emmers (al zijn deze van hetzelfde fabrikaat) worden niet opgehaald. Dit zou een doorbreking van de controle betekenen.

Wij raden u aan om de laatste keer dat nog met een open wagen het huisvuil wordt opgehaald, alles mee te geven wat u kwijt wilt, zoals de nu voor afval gebruikte kisten, emmers, wasteilen enz.

De nieuwe emmers moeten in volledig gesloten toestand worden buiten gezet. De emmers mogen dus niet zo vol gedaan worden, dat het deksel er niet volledig op kan.

Alleen afgesloten emmers passen op de roltrommelwagen en kunnen in gesloten toestand geledigd worden.

De ophaaldienst begint ’s morgens om 7.30 en volgt de volgende route:
Schutterstraat, Veestraat (over de overweg), Gellik, Daalstraat, Einde, Dries, Kaakstraat (tot Terhagerweg), Terhagen, vervolg Kaakstraat, Dorpstraat, Maasberg, Op de Berg, Julianastraat, Schoolstraat, Heirstraat, Past. Dubarstraat, Mgr Kerckhofstraat, Past. Daemenstraat, Past. Tissenstraat, Stationsstraat (van H. Hartbeeld tot Veestraat), Veestraat (tot overweg) *, vervolg Stationsstraat, Steinderweg, Koolweg, Dorine Verschureplein, Jurgensstraat, Charles de Geloesstraat, Dr Poelstraat, Bandkeramiekersstraat, Burg. De Witstraat, Joannes Riviusstraat, Burg. Van Mulkenstraat en Wijngaardstraat.

Burgemeester en wethouders van Elsloo,

De wethouder: J. Wouters
De Burgemeester: mr E.H.A. Meijer


* de hier bedoelde Veestraat tot aan de overweg is de huidige Spoorstraat.

oeg06101 

vuilophaaldienst anno 1910

Rommel Bord

vuilophaaldienst tegenwoordig

Geboren na 1979?!

Geboren na 1979? Lees dit niet! (dagblad De Limburger april 2006)

Dit gaat over mensen die geboren zijn vóór 1979. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat wij, geboren in de jaren vijftig, zestig en zeventig van de vorige eeuw, nog leven?Volgens de theorieën anno 2006 zouden wij toch al lang dood moeten zijn?

Wij zaten in auto's zonder veiligheidsstoeltjes, gordels of airbag. Onze bedden en speelgoed waren geschilderd met verf vol lood of cadmium. Boven aan de trap was geen hekje, wie te ver ging kukelde naar beneden. Als je wakker werd in bed hoorde niemand dat. En als er echt iets was moest je hard schreeuwen voordat je ouders het merkten.

Flessen met gevaarlijkse stoffen en alle apotheekflessen konden we gewoon met onze handjes en beperkte motoriek openen. Poorten en deuren gingen gewoon dicht en als je met je vingers ertussen zat, waren ze weg. Op de fiets zat je achterop met je gat op de bagagedrager en probeerde je vast te houden aan de schroefveren van het zadel voor je.

Water dronken we uit de kraan, niet uit een fles. Brood stond stijf van de conserveringsmiddelen. Na 2 weken was Bums nog net zo vers als in de winkel. Kleur en smaakstoffen moeten toen ook al bestaan hebben, want zo rood, groen of geel als die limonade toen was, zie je nu echt niet meer. Een kauwgum legde je 's avonds op het nachtkastje en stak je 's morgens weer in de mond.

Op school hadden ze maar één maat bank met zo'n heerlijke gevaarlijke klep eraan. Schoenen waren meestal ingedragen door broer, zus, neef of zo. En ook je fiets was of te groot of te klein. Een fiets had geen versnellingen en als een band kapot was, leerde je vader je zo snel mogelijk om hem zelf te plakken.

We gingen 's morgens weg van huis en we kwamen terug als de straatverlichting aan ging. Niemand wist in de tussentijd waar we waren en niemand had een gsm mee. Bos en park waren plekken om te spelen en geen vieze-mannetjes-verzamelplek. Als we naar een vriendje gingen, lipe je er gewoon naar toe; je hoefde niet aan te bellen en ook geen afspraak te maken om te komen spelen.

We aten ook al koekjes en kregen brood met veel boter en werden toch niet dik. We dronken uit dezelfde fles als onze vrienden en niemand werd er ziek van. We hadden geen Playstations, Nintendo, Xbox, 64 televisiezenders, videofilms, dvd surround sound, eigen televisie, computer of internet. Wij hadden vrienden.

De televisiezender begon pas om 18.00 uur. Dan kwam een uurtje wat leuks voor kinderen en o wee als je daarna durfde op te staan om op een knopje van een andere zender te duwen (die knopjes zaten toen nog aan het toestel vast) Pa bepaalde wat en hoe lang je daarna mocht kijken.

We hebben ons gesneden, botten gebroken, tanden uitgevallen en daar werd niemand voor naar de rechter gesleept. Dat waren gewoon ongelukken en soms kreeg je er ook nog zelf een extra pak slaag voor. We vochten en sloegen elkaar soms groen en blauw, er was geen volwasse die zich daar druk over maakte, laat staan een lieveheersbeestje voor op je jas knoopte.

Pedagogisch verantwoord speelgoed maakten we zelf. Met stokken sloegen we naar ballen, we bouwden zeepkisten en merkten onder aan de berg dat we de rem vergeten waren. We voetbalden op straat en alleen wie goed was mocht mee doen. Wie niet goed genoeg was, moest blijven kijken en leren omgaan met teleurstellingen.

Op school zaten ook domme kinderen. Zij gingen en kwamen op dezelfde tijd als wij en kregen dezelfde lessen. Zij deden soms een klas nog een jaar en daarover was ook geen discussie op ouderavonden. De meester had altijd gelijk.

We smeerden onze boterhammen zelf, met een grote mensenmes en als je ze vergeten was kon je op school niets kopen. Als je de korst niet at, had je de rest van de dag een beetje meer honger. We gingen met de fiets naar school, helemaal zelf. Ook in de winter. Als je moeder aan de huisdeur naar je zwaaide, was je een watje.

Als je problemen had veroorzaakt, waren je ouders het eens met de politie. Ze kwamen je wel halen, maar niet om je eruit te lullen. Onze daden hadden consequenties. Dat was duidelijk en je kon je niet verstoppen.

We hadden vrijheid, mislukkingen, succes en verantwoordelijkheid. We hebben moeten leren er mee om te gaan. Onze generatie heeft veel mensen voortgebracht die problemen kunnen oplossen, innovatief bezig zijn en daarbij risico durven te nemen en instaan voor de gevolgen. Hoor jij daar ook bij? Gefeliciteerd! Wij waren helden.

Geboren na 1979? Stronteigenwijs en toch doorlezen hè? Nu weet jij, zachtewattenkind, ook weer eens wat helden zijn!

De Keihelle

Geschreven Door Guus Peters, zomer 2005

Dit stök is allein veur diegene die veur 1970 gebaore zeen. Die daonao gebaore seen mootte maer get anges gaon laeze.

Ich höb mich éns aafgevraog wie ut toch mögelik is dat veer die in de jaore 50 en 60 gebaore seen eigenlik nog laeve. Volges de theorieen van 2004 zouwe veer namelik allang dwat moote seen.

Es veer ens in eine auto zaote, wie de taxi van Sjeng Hermans, dan zaote veer zônger gordel, veiligheidssteulkes of airbag bie de pap of de mam op de schwat.
Deure ginge gewoon toe, en este d’r mit dien vinger tösche kaoms, woore ze blauw en heele ze se dich onger koud water. Koud water hilp auch altied bie bulte op, blauw plaatse, pitschblaore en geschaafd vel. Bie zwaore ongevalle songer blood pwénde de mam dich op de plaats. Van pien woorste hél.

collage1

 

Lees meer